เห็ดหลินจือแดงเป็นเชื้อราชนิดหนึ่งที่ขึ้นอยู่ตามต้นไม้ที่เน่าเปื่อยผุพัง โดยจะพบอยู่ทั่วไป  ในระดับความสูงตั้งแต่ระดับน้ำทะเลจนกระทั่งความสูงกว่า  1,000  เมตร ในอุณหภูมิระหว่าง  8 – 38 องศาเซลเซียส  ต่ำกว่า  0  องศาเซลเซียส  เส้นใยและดอกยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้แต่ไม่เจริญเติบโต  เมื่ออากาศเริ่มอุ่นขึ้นก็สามารถเจริญเติบโตต่อไปได้  เห็ดหลินจือมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปในประเทศจีนเรียกว่า  หลิงชิง หรือหลินจือ  แปลว่า สุดยอดของต้นไม้วิเศษ  สำหรับประเทศไทยเรียกว่า เห็ดกระด้าง เห็ดหั้งขอ เห็ดมะพร้าว  เห็ดแม่เบี้ยงูเห่า เห็ดจวักงู เห็ดนางกวัก แล้วยังแบ่งแยกไปตามชนิดของเห็ด ได้แก่

ดอกสีเหลือง  เรียกว่า  หวงจือหรือจีนจือ  มีรสชาติหวานจืด  มีสรรพคุณในการบำรุงประสาท  บำรุงร่างกาย  ระบบขับถ่ายให้มีประสิทธิภาพดีขึ้น

ดอกสีแดง  เรียกว่า  ฉื้อจือหรือต้นจืน  มีรสขม  ใช้เป็นยาแก้การแน่นหน้าอก  เลือดตกค้าง  บำรุงหัวใจ  สำหรับผู้ป่วยที่เป็นโรคภูมิแพ้เรื้อรัง ช่วยฟื้นฟูผู้ป่วยที่เป็นโรคสมองเสื่อม  และโรคเบาหวาน

ดอกสีเขียว  เรียกว่า  ชิงจือ  มีรสชาติขมเล็กน้อย  มักพบในบริเวณที่มีอากาศหนาวเย็นใช้ในการรักษาโรคหัวใจ

ดอกสีม่วง  เรียกว่า  จื่อจือหรือสีซ็อคโกแลต  มีรสชาติขมเล็กน้อย  มีสรรพคุณรักษาโรคไขข้ออักเสบ  หูอักเสบ

ดอกสีขาว  เรียกว่า  ไป่จือหรือวีจือ  มีรสชาติฉุน  ขมเล็กน้อย  มีสรรพคุณในการแก้โรคเกี่ยวกับทางเดินหายใจ  ปอด  จมูก  ทำให้หายใจคล่อง

ดอกสีดำ  เรียกว่า   เฮจือหรือเสียนจือ  มีรสชาติเค็มเล็กน้อยไม่ขม  มีสรรพคุณในการขับน้ำตกค้างในร่างกาย  บำรุงไต  ขับปัสสาวะ